Mans van Sangel, boeken in het dialect. - De Vèèrkàànte Viefkop Holten, Bathmen, gemeente Deventer
 
Het derde boek "Goold'n Treuintjes" ligt in de winkel. Belangstelling, mail, t.deijk@hetnet.nl
 
Dit derde boek bevat verhalen en gedichten over Salland, zoals ze gedeeltelijk de afgelopen 2 jaar in het Holtens Nieuwsblad en Holtens Nieuws zijn gepubliceerd. Daarnaast staan er verhalen en gedichten in, die in een verder verleden zijn geschreven. Kortom een boek, in het dialect, dat je in een adem zou kunnen uitlezen. De titel, Goold'n Treuintjes, is ontleend aan de tranen, die de grootmoeder van Mark Tuitert huilde toen haar kleinzoon de Olympische titel behaalde. De "Goold'n Treuintjes" verwijzen ook naar al die afzonderlijke leuke verhalen en gedichten, die in dit boek geschreven staan.
 
 
Het eerste boek, Wis en waarachtig, De Vèèrkàànte Viefkop 2006, uitgegeven in 2007 is nog altijd verkrijgbaar in de boekwinkel en via http://www.boekscout.nl , onder boeken en verhalen.. ISBN 978-90-8834-254-7.
 
Tekst uit mijn eerste boek Wis en waarachtig.
 
Terrorist’n op de sloapkamer.
 
Wis en waarachtig. Vanach hek alderbassend slech e sloap’n. Wat zeg ik, ik heb gen ôôge dichte doane!  
En net ak wier zô’n betje in sloap wasse, dan bizz’n der wier  ene oaver mie hen.  
Ieder halluf uur gung bie ôôns op de sloapkamer het lech wier an um det stuk ongeluk nen kop kleiner te maak’n.
Ik kon den terrorist ma neet te pakk’n krieg’n. Tureluurs wörd’n ik der van.  En dan zeg de vrouwe, hallef in’n sloap, ok nog van,  isse der wier? Ie zoll’n der oe op verhelg’n.
In de männ’ntied toen’k ten langen leste toch nog n’sloap vatt’n, dreum’n ik oaver terrorist’n, Hezbollah, El kaida en oaver bomm’n op’n Smidsbeelt.  Het zwêêt brökk mie uut.  De vliegtuug’n scheer’n vlak oaver mie hen en gooi’n de bomm’n noar beneed’n. Ik krêêget Spaans beneuiwd. Van één van die bomm’n tröff mie nen scharve, net achter’t oor. Ik schrökke mie wééz’nloos.  De vrouwe ok. Wat hij toch, zêêi ze bezörgd. Ik vleuige rech op in berrre, veul’n mie achtert oor en joawal heur, doar had mie wier zunne  pokk’nmugge stökk’n.
Ie zöllt begriep’n dak bienoa n’ hêêl’n godsgâânselijken dag saggereinig wasse. De vrouwe was blie dak noar’t middagett’n eff’n een steuitje van de kökk’n of gunge. En ik mött zegg’n, ik knapp’n der zelf ok van op.
Doar was braderie op’n Beelt. Het was der gezellig drok. Ie kônn’n wa zee, dat de Hoolter nog met vakâântie waar’n. Ie zagg’n der praktisch allééne ma vrêêim’n.  Het weer wark’n merakels met. De wichter stunn’n der met kreuimpkes en n’één’n poch’n nog harder dan’n n’âânder. Zie hadd’n a vuur meer dan dartig Euro verkoch. Altied wier een môôi gezichte, die kleine potnött’n met die glemm’nde köpkes.
Ik wasse die pokk’nmugg’n a wier glad vergett’n, toenk op huus an wolle. En joa heur, doar stunne op’n hook bie Bets van’n Bosch. Nen kêarl en wat verkoche, juust ja, elektrische mugg’nmeppers en wal hêêle goeien. Diss’n vedôôm’n de mugg’n neet, nee dit apparaat was eens zo stark en maak’n ze kâânt kapot en det hak neudig. Brâând’n môss’n ze.  Zun apparaat môss ik hemm’n. De batterieën krêeg ik der nog vuur niks bie, ok nog!  Mien dag was wier good.
In huus hek het drek uutprebêêrt op die terrorist’n van’n vuurigen nach en het wark’n. N’ êêrst’n de best’n knettern bie mie op’n n’elektrischen mepper. Ik veul’n mie nen echt’n terrorist’nbestrijder en noe ma hopp’n dak vannach kan sloap’n, want ââns dan knettert der wat bie ôôns op de sloapkamer en det bin ik neet
Wis en waarachtig neet.
 De Vèèrkàànte Viefkop.
Het leste Keerske, De Vèèrkàànte Viefkop, 2007-2008 is sinds maart 2009 verkrijgbaar in de boekwinkel.
IBSN 978-90-8834-757-3 of via www.boekscout.nl , onder boeken, verhalen.
 
 
De cover van het boek,beeldt uit,  het licht van Pasen, het licht van Kerstfeest, de schreeuw om licht van de midwinterhoorn en het licht van de vrijheid. In het midden de tijd die verder tikt met de kaars als teken van vergankelijkheid.
 
 
 
 
 
 
 
 
Hieronder meer foto's uit het boek
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Één van de verhaal'n uut Het leste keerske.
'N tandarts.
 Ik môsse der an geleum’n en ik heb der altied a zun’n dreidondersen hèèkel an. Het was wier tied vuur’n tandarts. Daagn’s van te vuur’n zèè de vrouwe a, van hôlt ter rekkening  met. T’is nog neet drek zo det mie het angstzwèèt uutbrökk, mà toch.
Ik môsse der s’männs nog vrog vuur uut berre ôk. Drei kèèr tà-nne poets’n. Ie könnt toch neet hemm’n dat den kèèrl ut benöwt krig van oene lôch. Nog één kèèr extra speul’n. Doa goai dan, het klamme zwèèt in de hàà-ne . Ai binn’n kômt, heurj a drek het hôôge geluud van ziene boare. Doar wördt a wier volop e warkt op’n vrogg’n männ’n. Ie haalt oe vanals in’t heuff ai doar in gedach’n in det kôô-le  wachtkamertje zit.  Iedere kèèr as die boore uuthaalt veul ie de piene  a.  Noa een paar minuut’n wördt ut gelukkig stille en heurj geproat. Het boor’n is achter de rugge. Kump der een dèèrntje noar buut’n, met nen alles beloavenden glimlach; “Zo det hek wier e had, doei”. Eff’n laater, joa doar hei jem. “Kômt der mar in” Hij hef nog net genne boore in de hàà-nne, ma ak det gezichte zéére, slött mie de schrik al um’t harte.  Het hemd plakt mie op de rugge. Bint der nog klach’n geet het netjes in’t Hollàànds. Gen klach’n, nog neet. Ie magt goa zitt’n en dan geet e èèrs met zunne iezern pinne an’t pulk’n, kiek’n offe nog änns een gèètje kan vind’n. Ie könnt wal een gat in de lôch spring’n atte zeg; “Alles is good, allèène hier en doar een betje tààndsteen. Det zöwwe eff’n weghaal’n en ‘t is wier vuur mekaa”. Dan begint de gleuiende vief minuut’n. Kapitein Hoek met de boare en zien moat der bie met zunne opzoegslange.  Um’n n’armood neet te zee, dooi de ôôg’n ma dichte. Met meka maakt ze een rondje langs oe hèèle gebit of wat ter nog van oaver is. Halverwèège wilt ze nog wà nen kèèr stopp’n, zodai een betje bie könt sloek’n en dan geet’t wier vedan. Of en touw krimp ie in mekaa van de piene, ma al met al, is’t te hemm’n. Het hemd nat op de hoed, eff’n speul’n en dan mai a wier ne ofspraak maak’n vuurt volgend joar. Ie gèèft de hàànd met een, tut volgende kèèr.  Ie goat de duure uut en zeet ter a wier eene zitt’n, dent de boore ôk a wier op de zenuw’n heffe e warkt. De duure lös, frisse lôch, ie bint der wier vuur een good half joar vanof. Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.
 
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint